Banknoty
Do zabezpieczeń polskich banknotów należą: znak wodny, nitka zabezpieczająca, mikrodruk, złota folia metaliczna, uzupełniające się podświatło (rectro-verso), farba metalizowana, farba zmienna optycznie, znaki widoczne w promieniach UV, znaki widoczne pod kątem (efekt kątowy) oraz numeracja (to dwie duże litery i siedem cyfr numeracji w lewej dolnej części w kolorze czarnym w układzie poziomym oraz w prawej części w kolorze czerwonym w układzie pionowym). Polskie banknoty zostały tak zaprojektowane, aby można było łatwo sprawdzić ich autentyczność. Banknoty mają charakterystyczne i właściwe dla każdego nominału cechy: różny format, zróżnicowaną kolorystykę oraz specjalne oznaczenia dla osób niewidomych. W razie otrzymania fałszywego banknotu należy nie wprowadzać go do obiegu i zgłosić się do najbliższej jednostki policji albo do kasy banku w celu sprawdzenia jego autentyczności. Autentyczność banknotów 10 i 20 złotowych można sprawdzić wyczuwając obecność nitki zabezpieczającej z mikrodrukiem oraz zauważając znak wodny. Obowiązkiem kasjera kasy operacyjnej jest zarówno świadczenie usług pocztowych i obsługa klienta, jak i sporządzanie niezbędnych dokumentów kasy operacyjnej. Podstawowym rejestrem sporządzanym w kasie operacyjnej jest „Rozliczenie kasy operacyjnej” inaczej zwane zestawieniem obrotów pieniężnych kasy operacyjnej. Do tego rejestru załącza się załączniki będące dowodem wszystkich wpłat i wypłat. Rozliczenie kasy operacyjnej prowadzi się dla każdego okienka osobno, codziennie, w sposób ciągły, systematyczny i chronologiczny (zgodnie z czasem wystąpienia operacji). Rejestr ten służy więc do uzgodnienia stanu kasy na koniec dnia (wyzerowanie kasy). Kolumny rejestru służą do zapisu: daty, rodzaju wpłat i wypłat, kwoty wpłaty, kwoty wypłaty, oraz pokwitowania kasy głównej. Wiersze natomiast są przeznaczone do zapisu poszczególnych rodzajów operacji. Pierwsza pozycja rozliczenia służy do zapisania zasiłki pobranego z kasy głównej. W kolejnych zapisuje się poszczególne operacje. Natomiast pozycja ostatnia określa wysokość nadmiaru przekazanego do kasy głównej.